Երբ և ինչպես պետք է գազար ուտել

Գազարը պարունակում է  օրգանիզմի համար շատ կարևոր հանքանյութեր. կալիում, երկաթ, ֆոսֆոր, մագնիում, կոբալտ, պղինձ, յոդ, ցինկ, քրոմ, նիկել, ֆտոր և այլն:

Այն պարունակում է նաև կարոտին, որը մարդու օրգանիզմում հայտնվելով՝ վերածվում է Ա վիտամինի: Ընդ որում, եթե գազարն օգտագործում ենք թթվասերի կամ մայոնեզի հետ, ապա  վերարտադրված Ա վիտամինն ավելի արդյունավետ է դառնում:

Վիտամին Ա-ն անհրաժեշտ է աչքերին, թարմ է պահում  մաշկը և լորձաթաղանթները:

Թարմ գազարը կամ գազարից պատրաստված կերակուրները և հատկապես գազարի հյութն օգտագործվում է որպես բուժիչ սնունդ և օգտագործվում հիպո և Ա ավիտամինոզի դեպքում, լյարդի, սրտանոթային համակարգի, երիկամների, ստամոքսի, սակավարյունության, հանքանյութերի նյութափոխանակության խախտումների հիվանդությունների դեպքում: Հում կամ եփած գազարի խյուսը լավ ազդեցություն ունի հաստ աղիքի բորբոքման դեպքում: Հում գազարի հյութն արդյունավետ է խոցի և քաղցկեղի գոյացությունների դեպքում:

Այս բանջարեղենը, բոլոր հատկանիշներից զատ, ունի նաև հակամանրէական հատկանիշներ, դրանում պարունակում են ֆիտոնցիդներ, որոնք նվազեցնում են բերանի խոռոչի մանրէների քանակը: Իսկ եփած գազարը բուժում է չարորակ ուռուցքները, աղիքային դիսբակտերիոզը, երիկամների բորբոքումը: Հարբուխի դեպքում ևս շատ օգտակար է. մի քանի կաթիլ գազարի հյութը  կարելի է պարզապես կաթացնել քթի մեջ:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ